martes, 14 de septiembre de 2010

Faremos regresar ao corazón mesmo do Único a creación enteira


... No miraremos ya lo bueno o lo bello... Este será el fin del camino, la disolución de todo vínculo... En este regreso a lo absolutamnete simple no veremos ya como no sea la gloria de la oscuridad y vaciadas de alma y de intelecto, habremos llegado más allá del reino de la mente, yaceremos en veneración allá arriba, como si fuerámos el sol que surge, con pupilas ceradas miraremos el sol de la luz, nos convertiremos en fuego, fuego oscuro en esa oscuridad y por vías de fuego cumpliremos nuestro recorrido. Y en ese momento habremos curado al mundo, matado al mal, hecho morir a la muerte, habremos deshecho el nudo en el que se habían enmarañado los dedos del Demiurgo. Nosotras estamos destinadas a curar a Dios, es a nosotras a quien ha sido encomendada la redención: haremos regresar la creación entera a través de nuestro éxtasis, al corazón mismo del Único. Nosotras le daremos al Único la fuerza de hacer esa gran respiración que le permita resolver dentro de sí el mal que ha espirado....

Baudolino de Umberto Eco ( diálogo de Hipatía y Baudolino) Ed. Círculo de Lectores

domingo, 12 de septiembre de 2010

El trueno, mente (entera) perfecta. Aretalogía ( himno de alabanza )

A oposición de Tiamat e Marduk (relevo asirio S. IX a.C.)

Fui enviada desde (el) poder
y he acudido a aquellos que reflexionan sobre mi,
y se me ha encontrado en aquellos que me buscan.

Miradme vosotros que reflexionais sobre mi,
y vosotros los que me escuchais, oídme.
Vosotros, los que me estais esperando, llevadme con vosotros mismos.
Y no me aparteis de vuestra vista.
Y no hagais que ni vuestra voz ni vuestro oído me odie.

No me ignoreis en ningún lugar ni en sitio alguno. ¡Estad preparados!

No me ignoreis.

Porque soy la primera y la última,
soy la honrada y la que es despreciada,
soy la ramera y la santa.
Soy la esposa y la virgen,
soy la madre y la hija.
Soy los miembros de mi madre.
Soy la que es estéril,
y sus hijos son muchos.
Soy aquella cuya boda es grandiosa,
y no he tomado marido.
Soy la matrona y la que no da a luz.
Soy el consuelo de mis dolores de parto.
Soy la novia y el novio,
y mi esposo fue quien me engendró.
Soy la madre de mi padre
y la hermana de mi marido,
y el es mi vástago.

Yo soy el silencio incomprensible
y la idea cuyo recuerdo es frecuente.
Yo soy la voz cuyo sonido es múltiple
y la palabra cuya apariencia varía.
Yo soy la pronunciación de mi nombre.

¿Por qué me habeis odiado en vuestros consejos?
Porque permaneceré en silencio entre aquellos que están en silencio y apareceré y hablaré.
¿Por qué, entonces, me habeis odiado los griegos?
Porque soy una bárbara entre (los) bárbaros
Pues yo soy la sabiduría (de los ) griegos
y el conocimiento de los bárbaros.

(Yo ) soy aquella cuya imagen es grande en Egipto,
y aquella que carece de imagen entre los bárbaros.

Yo soy aqella que se odiado en todas partes
y quien se ha amado en todas partes.
Yo soy aquella a quien llaman vida,
y aquella a quien llaman muerte.

Yo soy aquella a quien llaman ley
y aquella a quien llaman anarquía.
Yo soy aquella a quien habeis perseguido,
yo soy aquella a quien habeis artapado.

Yo soy aquella a quien habeis esparcido
y me habeis recogido y reunido.

"Texto gnóstico reflejo de la iconografía de la madre virgen. Contiene fragmentos de textos perdidos... que pudo pertenecer a la misma fuente que los versos recitados por Hokma en Provervios y en la Serácida. Sofía habla con la Sabiduría tal como hablaron Innana en Sumer e Isis en Egipto."

T0mado do libro: EL MITO DE LA DIOSA, cap. 15: Sofía reina, madre y diosa, pax.713, 714, 715

miércoles, 11 de agosto de 2010

El Mito de La Diosa


Inanna no relevo de Burney, placa de terracota, con leóns, bufos e a vara e a corda de medir ( c. 2300-2000 a.C.)

Unha psiquiatra junguiana: Anne Baring e unha experta en mitoloxía e simbolismo: Jules Casford escriben esta viaje máxica pola historia da humanidade de man dun dos misterios fondamente agochado nos arcanos do noso inconsciente colectivo, nun momento no que é preciso a volta á sacralización da natureza e do feminino.
O xogo de paralelismos e entronques nas raíces da relixión e do mito que, xunto a catrocentas ilustracións, conxugan unha fonda explicación da fértil e doce unidade que nos alonxa da dualidade e da confusión.

Editorial Siruela, colección: El Árbol del Paraíso
Madrid 2005 (clic na imaxe)


jueves, 8 de julio de 2010

Magdalena no deserto

Magdalena no deserto
P.C. Puvis de Chavanne



lunes, 26 de abril de 2010

O Corazón de Avalon

Foto: Selina

Avalón do Corazón,
vibrando estás no meu interior.
Lenes son as sombras que te gardan,
espesa a ignoracia que nos frea nos teus dominios.
E aínda así, quen ousa facelo,
renace sen remedio a unha nova visión do seu destino.

Chego o bosque sagrado e son chamada a atravesar o lago e descendo. Fago soar a póla coas nove campaíñas en forma de mazá para chamar á barca e chega, e me subo. Atraveso o reino de auga da memoria, da emoción, despexando, confrontando as brumas que escurecen a miña clarividencia e emerxo para tomar a espada do descernimento. Xa chego, Avalón me agarda para tomar posesión do que sempre me pertenceu.

miércoles, 14 de abril de 2010

Viva a República!



A POLA TERCEIRA!

sábado, 20 de marzo de 2010

viernes, 19 de marzo de 2010

In Memoriam de J. Vidal Beneyto

José Vidal Beneyto en 1972, foto: El país

Sei que moitos ímoslle botar de menos e que mercar El País xa non terá ningún alicerce ao faltar a súa lúcida columna de librepensador e periodista independente. De sempre fun admiradora da súa traxectoria vital e comprometida, dende o seu papel primordial no logro do, chamado polo franquismo, O Contubernio de Munich, ata a súa participación coma coselleiro científico de Attac . Longa vida á semente do seu xeneroso e fecundo pensamento.

domingo, 14 de marzo de 2010

O 13 sábado en Compostela

Marchantas ourensás á súa chegada a Compostela, foto: Selina

Érase uhna vez dúas bonecas ourensás que chegaron a Compostela o sábado 13 de Marzo, moi contentiñas, cos seus vestidiños tan lindos, feitos con tanto amor por mulleres tan creativas que puxeron neles toda a esperanza nun mundo mellor, máis xusto e igualitario.

Confección dos vestidos das Marchantas, Praza Maior de Ourense, 8 de marzo, foto Pilar Gato



Alí, na estación encontráronse con outras que viñan de toda Galicia. Unha marisqueira e unha conserveira de Vigo.

As Marchantas de Vigo, foto: Selina


Outra que viña de Pontevedra, directamente da Praza da Verdura, chea de sentimentos e emocións; con botas e un paraugas molladiño de desexos e valores positivos.

Marchanta de Pontevedra, foto: Selina

E mesmo estaba a da Coruña coa historia do feminismo tatuada na pel

Marchanta da Coruña, foto: Selina

A ferrolá era moreniña.
- Seguro, seguro que é caboverdiana- cotilleaban as de Ourense.

Marchanta ferrolá


Outra traía sementes no corazón e herbas menciñais na faltriqueira. Era a máis terrenal, a que simbolizaba coma ningunha as mulleres do mundo.

Marchanta pola soberanía alimentaria, foto: Selina



foto: Selina
- Seremos nós as escollidas para viaxar ó 17 de outbro ó Congo?- pensaban as lindas.
-Xa se verá, de momento haberá que chegar ata a Praza de Cervantes donde seremos presentadas, merendaremos e participaremos da festa da Marcha Mundial das Mulleres que hoxe lanzan a súa III Acción Internacional.

Actuación de Churra e Meri-na, supervedettes

Que ben o pasaron, sen príncipe, sen zapatiños de cristal e sen perdices (eran veganas)