Mostrando entradas con la etiqueta activismo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta activismo. Mostrar todas las entradas
domingo, 16 de octubre de 2011
viernes, 7 de octubre de 2011
Utopía
A utopía está no horizonte. Achégome dous pasos, ela se alónxase dous pasos. Camiñoo dez pasos e o horizonte córrese dez pasos máis aló. ¿Para qué serve a utopía? Para eso serve: para camiñaar.
EDUARDO GALEANO
lunes, 23 de mayo de 2011
jueves, 11 de noviembre de 2010
Sahara libre!
miércoles, 14 de abril de 2010
sábado, 20 de marzo de 2010
domingo, 22 de noviembre de 2009
Manifesto da Marcha Mundial das Mulleres
"Nos últimos três anos, mais de 53000 homes foron condenados a penas de prisom por violência de género. O 60% deles reconhece o delito, mas minimíza-o e justifica-o, demostrando que existen crenças mui enraizadas na sociedade de que a violencia contra as mulheres, forma parte natural da masculinidade"
Do manifesto:
TODAS AS FERRAMENTAS CONTRA AS RAÍCES DA VIOLENCIA
25 de novembro - Día Internacional contra a violencia de xenéro
Marcha Mundial das Mulleres
sábado, 13 de junio de 2009
Home
Nos 200.000 anos que os homes levamos sobre a Terra rompimos o equilibrio que durante case catro mil millóns de anos de evolución se establecera no planeta. O precio que debemos pagar é alto, pero é demasiado tarde para ser pesimistas: a humanidade dispón apenas de dez años para invertir a tendencia, darse conta do grao de espolio da riqueza da Terra e cambiar o seu modelo de consumo.
Esta é a sipnose da película máis fermosa e terrible que nunca vira: HOME (clic)
Estreouse gratis e para todo o mundo o 5 de xuño, nunha canle que Youtube habilitou especialmente para tal acontecemento. Dirixida polo francés Yan Arthus Bertrand e con música de Armand Amar, móstranos a terra dende o ceo e dende alí, lonxe da dor e da miseria, todo é beleza e pura emoción.
Non é un filme calquera, é un manifesto que trata de crear conciencia e, dende logo,ninguén que a vexa vai quedar como estaba.
É un esforzo do grupo PPR que ten trás de sí 88000 persoas. Un helicóptero, una cámara cineflex, un piloto e un técino en imaxe foi o equipo. O resultado mereceu a pena. Non deixen de vela, a gratuidade expira o 15 de xuño.
miércoles, 3 de junio de 2009
Encontro Muller e Guerra, en Ourense
Hai xa uns anos que asisto a estas increíbles reunións dun grupo de aproximadamente cincuenta mulleres do noroeste peninsular. Pronto celebraremos a 50ª . Xuntámonos mulleres independientes, colectivos comprometidos co debate feminista como Flora Tristán de León, Hipatía de Burgos, Foro Feminista de Valladolid, Mulleres feministas de Salamanca e Asturias, e colectivos asistenciais á víctimas de violación e malos tratos como ADABAS. Cada tres meses e nunha cidade diferente tratamos un tema que queda fixado na reunión anterior, co compromiso por parte da cidade de acollida de presentar a introducción ó debate. Desta vez tocounos a Ourense e foi a Asociación de Mulleres Separadas e Divorciaciadas a encargada de recibir. Veu María Xosé Queizán a presentar o tema Muller e Guerra. Dada a imposibilidade de encontrar un lugar na cidade para aloxar a un grupo tan numeroso, tívose que optar por o Centro Equal en Vilarchao. Queizán extendeuse un pouco demáis e o que ía ser unha presentación resultou sendo unha ponencia, na que despois de dar un repaso pola Historia e recordarnos a importancia da muller como botín e da violación autorizada, considerou a guerra e o sexo como paradigma da relación sexo/poder no que o pacifismo femenino é unha lacra educacional que considera a violencia institucionalizada coma un fenómeno normal. O pensamento forte centrouno na tese de que é o pensamento dicotómico o conductor da guerra, sendo ésta a súa consecuencia máis dramática. Bos/malos é o par no que o converter ó inimigo en malo é o que xustifica a súa eliminación e a maior cohartada da barbarie. Para ela a xénese de toda dicotomía é o principio home/muler , principio de non igualdade, de aí que toda dicotomía sexa sexuada. De tódas as intervencións posteriores destaco dúas. A dunha muller excepcional Olga Castrillo que nos instou a desmitificar a guerra coma industria creadora de traballo, propor ó individuo fronte a toda dicotomía e eliminar os signos externos que nos clasifican e nos debilitan, constatando que o capital e a relixión son os principaís obstáculos. Pola súa parte Charo Cortés Tovar, cátedra de filoloxía en Salamanca, centrouse en propostas de tipo educacional, traballando os contidos curriculares de xénero e paz, prácticamente esquencidos na praxe educativa ou relegados ás efemérides. Outras propostas foron na liña da obxección fiscal ou de buscar alianzas con todas as mulleres comprometidas na consecución da paz. Despois do descanso e o refrixerio afroitado, votáronse os temas propostos para o posterior debate que será sobre soberanía alimentaria, a finais de setembro en Salamanca. Quedounos a mañá do domingo para o lecer e a fratenidade, polas termas que elas tanto aprecian. Ata pronto irmás!
sábado, 30 de mayo de 2009
O parguas Galego de Manolo Rivas
Si, eu tamén me apunto ó PG (clic), para refuxiarme da que está caendo, para nutrime das pingueiras dos que me acompañan.
O dicir que chove cando mexan por nós, é un xeito de negarse a aceptar unha realidade que non é tal.
A nosa lingua vivirá sempre, debaixo dos paraguas hai voces para cantar, contar, falar e ensinar os doces meles do galego.
sábado, 23 de mayo de 2009
Viacrucis da Marcha Mundial das Mulleres
Fóronse colocando as siluetas na Delegación de Cultura, na Policía Nacional, na Delegación de Asuntos Sociais, no Pazo de Xustiza, Delegación de Educación, Colexio Médico Delgación de Sanidade, Planificación Familiar, Subdelegación do Goberno, Banco de Santander, Pazo Episcopal, Concello e Caterdral, rematando no Grándola, como é habitual.
Unhas veces a ritmo fúnebre, outras a ritmo de festa, fómonos facendo paso polas rúas da cidade nunha tarde de mitin de Rajoi no Pavillón dos Deportes, de concerto da Banda Municipal no Paseo, de Jazz na rúa, con xente nova que se nos ía unindo, con algún incidente a cargo da beatería que ronda a Catedral.
Esgotadas ao final, pero imparables.
viernes, 1 de mayo de 2009
Se queres facer o amor, non fagas a guerra
Unha brisiña de esperanza nesta noticia (clic) que escoitei onte no telediario. Bravo polas mulleres keniatas!
É un exemplo do que se pode facer para dar un paso adiante cara a evolución da conciencia humana.
Todo o meu amor para este xesto de valentía.
É un exemplo do que se pode facer para dar un paso adiante cara a evolución da conciencia humana.
Todo o meu amor para este xesto de valentía.
jueves, 23 de abril de 2009
domingo, 19 de abril de 2009
martes, 14 de abril de 2009
14 de abril
Unha das principais medidas que abordu o governo de Niceto Alcalá Zamora foi a reforma do sistema educativo, mediante unha escola unificada, activa, gratuita, laica e bilingüe. O modelo da República era o da Institución Libre de Ensinanza de Francisco Giner de los Ríos. A Segunda República reformou o sistema educativo, deu o voto as mulleres e aprobou medidas como o divorcio o aborto ou a abolición da prostitución.
VIVA A REPÚBLICA!
domingo, 8 de marzo de 2009
8 de marzo 2009
-centauro omnipotente-
me sacaste de la costilla curva de mi mundo
lanzándome a buscar tu prometida tierra,
la primera estación del paraíso.
…
Pero, después,
sólo estuvieron en vos
las cacerías, los leones,
el elogio a la soledad
y el hosco despertar.
Para mí solamente los regresos de prisa
el descargue repentino de ternura
y luego,
una y otra vez la huida
tijereteando mi sueño,
llenando de lágrimas la copa de miel
tenazmente ofrecida .
Gioconda Belli
Eva advirte sobre las manzanas
en "Truenos y arco Iris"
El amor de mi hombre
no querrá rotularme y etiquetarme
me dará aire, espacio,
alimento para crecer y ser mejor
como una Revolución
que hace cada día
el comienzo de una nueva Victoria
Gioconda Belli
Reglas de juego para los hombres que quieran amar a las mujeres
En "La costilla de Eva"
sábado, 7 de febrero de 2009
Manifesto fundacional da Plataforma pola defensa da Ribeira Sacra
Pasarregueiros. Foto: SelinaManifesto Fundacional da Plataforma: A Ribeira Sacra, xaneiro de 2009. Os colectivos abaixo asinantes constitúen a Plataforma pola Defensa da Ribeira Sacra co obxectivo de conservar o patrimonio natural desta zona e amosar o total rexeitamento aos proxectos de ampliación dos encoros no río Miño e Sil. En concreto os proxectos de novas turbinas de Santo Estevo II, Santa Cristina, San Pedro e os proxectos de bombeo de Iberdrola en Parada do Sil e, de Unión Fenosa denominados Os Peares III e Belesar III, contan co noso total rexeitamento e oposición. O motivo deste rexeitamento é o elevado impacto ambiental dunha zona protexida pola Rede Natura 2000, nos Canóns do Sil, e máis outra a piques de ser declarada Rede Natura na ribeira do Miño. Estas obras xenerarán grandes cantidades de escombros con voladuras frecuentes, apertura de pistas de acceso e máis liñas de alta tensión que teñen un carácter manifestamente incompatible coa protección ambiental da Ribeira Sacra. Ademais existen consecuencias económicas importantes destes proxectos na afectación ás infraestructuras turísticas da Ribeira Sacra que chegarán a paralizar o turismo na zona nun periodo de tempo de entre 5 e 7 anos, debido ao longo periodo de execución destas obras e á necesidade do baleirado dos encoros que afectarán enormemente aos catamaráns turísticos. Esta plataforma constitúese para solicitar a retirada dos proxectos de ampliación dos encoros, recoller información acerca dos valores naturais da zona para a realización de alegacións, realizar tarefas informativas sobre estes proxectos e pedir a paralización do único proxecto aprobado até o momento Santo Estevo II. Neste ánimo e coa defensa da Ribeira Sacra, do seu patrimonio natural e cultural desenvolveremos iniciativas para que se protexa un dos espazos máis característicos do interior galego no que a súa paisaxe constitúe un recurso de primeira orde.
Asociación Cultural O Castro (Pantón), Asociación Cultural Xastreu (Castro Caldelas), Asociación de Veciños Anacos da Cidade (Ourense), Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA), Concello de Chantada, Concello de Monforte de Lemos, Concello da Pobra de Brollón, Federación Galega de Turismo Rural (FEGATUR), Fundación Xermán Estévez, Lugosur (Asociación de Turismo Rural da Ribeira Sacra e O Courel), Turisacra (Asociación Empresarial de Turismo Rural da Ribeira Sacra)
Asociación Cultural O Castro (Pantón), Asociación Cultural Xastreu (Castro Caldelas), Asociación de Veciños Anacos da Cidade (Ourense), Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA), Concello de Chantada, Concello de Monforte de Lemos, Concello da Pobra de Brollón, Federación Galega de Turismo Rural (FEGATUR), Fundación Xermán Estévez, Lugosur (Asociación de Turismo Rural da Ribeira Sacra e O Courel), Turisacra (Asociación Empresarial de Turismo Rural da Ribeira Sacra)
martes, 27 de enero de 2009
sábado, 10 de enero de 2009
Manifestación en Ourense contra os ataques a Gaza
miércoles, 7 de enero de 2009
Contradición política
A xente de ben, as persoas solidarias, estamos alporizad@s ante o xenocidio en Palestina de víctimas “inocentes” (Esta precisión sobra. Que queren dicir? Que hai seres non inocentes que merecen a morte?). Esta cruel demostración de poder xa dura anos e facemos chamamentos de protesta e manifestámonos para condenala, tamén en Vigo.
Creo que xa é hora de preguntarse onde está moita desa xente solidaria cando as mulleres nos manifestamos ante os asasinatos de víctimas dunha violencia que dura séculos. Onde a condolencia con tantas criaturas atemorizadas e angustiadas polas ameazas, os golpes, o sangue, o crime na casa? Sen saír de aquí comprobamos o arrepío. Gaza está na casa de milleiros de mulleres, aquí e no mundo enteiro.
Por que vos doedes da mágoa distante e non vos condoe a próxima? Por que o xenocidio en Palestina é político e o xenocidio de mulleres, por seren mulleres, non conmove as vosas conciencias?
Non me dirixo ás persoas misóxenas, senón ás mentes limpas e solidarias, para reflexionar sobre esta contradición política na consideración do poder: que as víctimas cobren valor según quen as mate e por que as maten. Haberá un certo corporativismo co propio sexo? Contra o goberno de Israel, ou calquera outro do mundo, cruel ou explotador, non hai implicacións persoais. Haberá mulleres que teman seren confundidas con feministas. Outros, tal vez, non se manifestan por pudor ou indecisión, ou...
Pídovos, neste aninovo, esta reflexión, e a implicación contra o terrorismo sexual que acabará o día en que a maioría da poboación mostre a súa repulsa.
María Xosé Queizán
Creo que xa é hora de preguntarse onde está moita desa xente solidaria cando as mulleres nos manifestamos ante os asasinatos de víctimas dunha violencia que dura séculos. Onde a condolencia con tantas criaturas atemorizadas e angustiadas polas ameazas, os golpes, o sangue, o crime na casa? Sen saír de aquí comprobamos o arrepío. Gaza está na casa de milleiros de mulleres, aquí e no mundo enteiro.
Por que vos doedes da mágoa distante e non vos condoe a próxima? Por que o xenocidio en Palestina é político e o xenocidio de mulleres, por seren mulleres, non conmove as vosas conciencias?
Non me dirixo ás persoas misóxenas, senón ás mentes limpas e solidarias, para reflexionar sobre esta contradición política na consideración do poder: que as víctimas cobren valor según quen as mate e por que as maten. Haberá un certo corporativismo co propio sexo? Contra o goberno de Israel, ou calquera outro do mundo, cruel ou explotador, non hai implicacións persoais. Haberá mulleres que teman seren confundidas con feministas. Outros, tal vez, non se manifestan por pudor ou indecisión, ou...
Pídovos, neste aninovo, esta reflexión, e a implicación contra o terrorismo sexual que acabará o día en que a maioría da poboación mostre a súa repulsa.
María Xosé Queizán
Suscribirse a:
Entradas (Atom)





